باد نوبان

«باد نوبان»، داستانی درباره دو طبیعت است که به موازات پیش می رود؛ «طبیعت آدمی» و «طبیعت محیطی» و تأثیراتی که آن ها برهم می گذارند و انتقامی که از تقابلشان سر برمی آورد، مضمونی است که سراسر داستان را به خود مشغول کرده است؛ یکی برای رسیدن به عشق و طبیعت آدمی و یکی برای رسیدن به طبیعت محیطی. «باد نوبان»، داستان سرنوشت است. سرنوشت پسری که سرنوشتش با پدرش گره خورده است و داستان دریایی که سرشتش توأم با این سرنوشت هاست. در بخشی از این داستان می خوانید: «امروز روز آخریه که تو حجابه. فردا سیش مجلس می گیرم، صباح سحر که اُفتوب از دل دریا بیرون می آد، با اُوِ دریا غسلش می دم و با اُوِ برگ هفت گیاه بی خار معطر می کنم. تو هم یه من گندم سی دریا پوست بگیر و مغروبی در خونۀ هر که اهل هوان برو و بگو صباح سی مجلس بیا…».