لودویگ وینگنشتاین: رساله ی منطقی – فلسفی

رساله ی منطقی- فلسفی از یک سو بر رابطه ی اندیشه و زبان و از دیگر سو بر رابطه ی اندیشه و واقعیت متمرکز است؛ اما رویکرد آن به این روابط به کلی با دغدغه های معرفت شناختی ای که بعد از دکارت بر فلسفه ی غرب حاکم بود، فرق می کند. اینجا در عوض تمرکز بر پرسش های منطقی یا معناشناختی ای است که از برخی جهات بر پرسش های معرفت شناختی و متافیزیکی مقدم اند… رساله به دو موضوع درهم تنیده می پردازد: ذات بازنمایی و ماهیت منطق و فلسفه، زیرا منطق را عام ترین پیش شرط امکان بازنمایی می شمارد… نخستین شاهکار ویتگنشتاین تبیینی جالب از ذات بازنماییِ زبانی ارائه می کند ــ نظریه ی تصویری گزاره ها ــ که هم زمان فهمی بدیع از منطق، تبیینی متافیزیکی از اجزاء بنیادین واقعیت، ملاحظاتی پربار درباره ی امر رازآمیز، و مفهومی انقلابی، گرچه بسیار مناقشه انگیز، از وظیفه و روش صحیح فلسفه فراهم می آورد.این کتاب بخشی از مجموعه ای با عنوان «متون محوری فلسفه» است که بناست با توضیحاتی کوتاه و روشن، گرچه نه ابتدایی، مهم ترین آثار تاریخ فلسفه را به خوانندگان معرفی و آن ها را برای مواجهه با خودِ این متون آماده و ترغیب کند.