ایما و اشاره و چند داستان دیگر

انتشارات ایجاز منتتشر کرد:
من زندگی خوشی داشتم، محبوبی هم داشتم، زجر ناشی از نخستین جدایی­مان را خوب به یاد دارم. برای کار به سفری خارجی رفته بودم و در بازگشت او در ایستگاه منتظرم بود. دیدمش که روی سکو ایستاده، در هاله­ای از نور زرد سوخته­ی آفتاب، مخروطی غبار آلود از نور که تازه از فراز گنبد شیشه­ای بر کف ایستگاه افتاده بود. در حینی که صحنه­های بیرون آهسته آهسته از پس شیشه­های قطار پس می­سریدند و قطار سرانچام متوقف شد، صورت او با حرکاتی موزون به چپ و راست می­چرخید. در کنار او همیشه راحت و در آرامش بودم. گاهی فکر می­کنم… .