فمینیسم هم اکنون به موضوعی بحث انگیز و جدی در برابر نظریه سیاسی غربی بدل شده است. برای مثال، فمینیسم نشان داده است که تأکید نظریه سیاسی غرب بر عدالت یا آزادی با نادیده گرفتن کامل فضای خانه و خانواده همراه بوده است. به عبارت دیگر، مردان نظریه پرداز عدالت و آزادی را برای فضای بیرون از خانه، تعریف کرده اند که به طور سنتی به مردان اختصاص داده می شد، و خانه و خانواده را، که به طور سنتی عرصه ای زنانه محسوب می شد، از دایره مصادیق عدالت و آزادی به کلی حذف کرده اند.
فمینیسم، به مثابه نظریه برابری جنسی، دربرگیرنده دیدگاه هایی است که دیگر نمی تواند در شیوه های سنتی نظریه پردازی غربی بگنجد. هرچه بی کفایتی نظریه سیاسی غربی در تبدیل جهان به جایی بهتر برای زندگی آشکارتر می شود، فمینیسم به منزله نظریه ای جایگزین اهمیت بیشتری می یابد.