درخت سوال نمی کند، می افتد: مجموعه شعر

حرف زدن را مثل پیغمبری خسته
در دهان ماهی می اندازم
مثل آخرین ته مانده ی سیگار
پرت میکنم
و قسم میخورم به همه چیز
که ترک میکنم
قسم میخورم بدون من
آب از آب تکان نخورد
که جهان به اندازه ی خمیازه ای
دهان باز نکند
و نخواهد که برگردم،بگویم
بدون من
همه چیز به اندازه ی کافی هست
و جهان
بر آب های آبی نامسکون
آرام میگیرد