فریاد آفریقا: سرودهایی از شاعران تانزانیا (سرزمین فقر و جنگل)

سرهایِ توخالی مرا با جهالت خود آزار می دهندچشمان نابینا مرا از تاریکی به ستوه میاورندگوش های ناشنوا، مرا از سکوت خسته می کنند…با داشتن شعور و گوش و چشممن کلام و مغزی قدرتمند دارممرا سرکوب می کنند، شکنجه می دهندو با من می جنگند و مرا می کشند.این جنگی است برای وادار ساختن منبه سکوت، به ظلمت و یاوگی، به نادانیبسیار خوب، دوستان منجنگ است و من خواهم جنگیدگوش ها، دیدگان، شعور، کلام و وجدان قدرتمنداین ها، سلاح های من هستندو من تا آخرین نفس خواهم جنگید.