دوزخ: نمایشی در یک پرده

(دوزخ) اثر ژان پل سارتر (1905-1980) با خروج عناوین مختلفی همچون (دوزخ)، (خروج ممنوع!)، (بن بست) و (در بسته) در زبان های مختلف ترجمه شده است. این نمایش فلسفی که در سال 1945 منتشر شد، به این مسئله می پردازد که دوزخ بیش از آنکه حالتی باشد که خداوند خلق کرده باشد، حالتی ست که انسان ها برای یک دیگر به وجود می آوردند: دوزخ دیگران اند.نمایش با ورود خدمتکاری آغاز می شود که سه نفر را که به تازگی از دنیا رفته اند را به درون اتاقی هدایت می کند: گارسن، یک انقلابی که به آرمان هایش خیانت کرده و می خواهد مطمئن شود که انگ بزدلی به او نمی زنند و خیال می کند به خاطر این در دوزخ است که با همسرش بدرفتاری کرده است؛ استل، زن هوسرانی که فرزند نامشروعش را به قتل رسانده و باعث شده پدر آن کودک دست به خودکشی بزند؛ و اینز، یک زن فاسد که تنها به این فکر می کند که زنان دیگر را اغفال کند. در ظاهر، تمام این شخصیت ها باهوش و عاقل هستند و قادرند در مورد وضعیت خود عاقلانه بیندیشند. برای مدتی پس از مرگ، حتی هنوز می توانند دوستان و عزیزانش را در روی زمین ببینند. پس از مرگ، حتی هنوز می توانند دوستان و عزیزانشان را در روی زمین ببینند. پس از این دوزخ چگونه جایی است؟ سارتر تصویری به بیننده یا خواننده ارائه می دهد که آن قدر پریشان کننده است که می تواند باعث شود هر گناهکاری توبه کند تنها به شرطی که بتواند از سرنوشت تحمل ناپذیر ابدیتی که قرار است در کنار دیگران بگذارند رهایی یابد.