خاله اناری

روزی بود و روزگاری، پادشاهی بود به نام انوشیروان. شاه، سپهسالاری داشت که او را حاکم آذربایجان کرده بود. در تمام مملکت، او از همه قدرت مند تر و ثروت مند تر بود. مال و سپاه و خدمتکار و آب و ملکش بی حد و اندازه بود. طوری که همه به او میگفتند: «سپهسالارخان»