زمانی که نخستین انسانها در نخستین سرزمینها پدیدار شده بودند، چونان انبوهی بیگفتار و فرورتبه بودند که نخست بر سر میو? درختان وحشی و خوابگاههای ابتدایی با چنگال و مشت و سپس با چماق و سرانجام با جنگ افزارهایی که تجربه زان پس برایشان فراهم ساخته بود به نبرد برمیخاستند؛ تا آن که کاربرد کلام را فراگرفتند و توانستند به یاری آن آواهای شنیداری و اندیشهها را برسانند و نامها را به کار برند. پس از آن، پیشگیری از جنگ را آغاز کردند و شهرهای دیواربندی شده ساختند و قانونها را بنیاد گذاشتند تا نه کسی دزدی کند، نه به غارت دست یازد (و نه زنا کند).علم نـوین بر آن است تا با دقیـقترین و جامـعترین بـررسی انسان و کـارهای او اثبات کند که نژاد ما وجود خویش را به جای آنکه از پل? فرازین آغاز کرده باشد، از پل? فـرودین آغـاز کـرده و اندک اندک به بالا کشیـده شـده است؛ دیگر این که قدرتهـای بشـری تاریخی از تحـول را پشت سـر گذاشتـهاند و سرانجـام این که هم? عنصرهای فرهنگ چون فنون زندگی ــ هنر، علم، زبان، دین و فلسفه ــ با کوششهای اندک اندک و رنجآمیزی فراهم شدهاند و در نبرد بین روح و ذهن انسان از یک سوی و طبیعت بیرونی از سوی دیگر به دست آمده اند.