چهارده سالگی بر برف

…و اما تو مریم جان که دوستت دارم و بار زندگی ام را به شانه های نحیف ات کشیده ای. بیا و ببین که چطور یک مردروی خط عابر پیاده در سربالایی خیابان کوهسنگی از دهانش بچه می زاید؟ عزیز گلم، مگر تو آرزو نمی کردی که ای کاش تمام مردها روزی بچه بزایند؟ حالا بیا و بچه هایی را که بر تمام جغرافی مشهد زاییده ام ببین…