آقای چنار با من ازدواج می کنی؟

آقای چنار با من ازدواج می کنی؟ دومین مجموعه ی داستان میترا معینی، 9 داستان کوتاه دارد که با وسواس تراش خورده اند. با وجود هویت مستقل هر داستان، کل مجموعه آمیزه ای از حس مرگ، شگفتی زندگی و نبرد و رویارویی این دو است. نبردی که گوشه های دلاویز عشق و امید در آن روشن و سوک های ناچاری و تسلیم در آن تیره و تارند. نویسنده با اجرای زبانی برساخته از عهده ی این احوالات رویاگون و خیال انگیز برآمده تا حدی که بتوان این داستان ها را خواند و لذت برد و به خاطر سپرد.(ماشین دور زد و برگشت سمت آبادی های پایین، پیر مرد راه را بزرو را گرفت و آهسته رفت بالا. عطر دامنه های تر گیجش می کرد و می رفت . اگر چاقو داشت، از شاخه ی ارزینی چماق می ساخت و تکیه گاه پا می کرد، یا می شد کتیرا زد یا عسل کوهی یا حتی سقز برید. نداشت، اگر موسی بود چاقویش بود، پایش بود، عسل کوهش بود، توی کله اش ساز و دهل چپ می کوبید… زن ها کل می کشیدند و شیون می کردند. جنازه ی موسی زیر جاجیم بی بی باف روی دست می آمد و صدای گلوله ها آسمان را جر می داد. پیرزنش چارقد از سرگرفته، با رنگ پچ دستمال می بازید و پیشواز می آمد. چه سیاه مرگی بود. چه عیش و عزای درهم. ناکام… ناکام. دنیا وارو بود آن روز ک هکشته اش را آوردند.)