پادشاهی در استوره و تاریخ ایران

نویسنده در پیش گفتار اذعان می دارد: “این کتاب، نگاهی است گذرا به آیین کشورداری در ایران کهن؛ و کاوشی است درباره ی انگیزه های رویکرد و یارویگردانی از پادشاهی. همچنین آسیب شناسی رهبری، و رهیافتی برای مدیریت در گستره ای به نام کشور، به شمار می رود”. در بخش دیگر از پیش گفتار می نویسد: “هدف از نگارش این کتاب ایجاد موازنه و تعادلی است در برابر بررسی هایی که دچار مطلق نگری بوده اند و زمینه های گوناگون اعم از جامعه شناسی و جغرافیای تاریخی و مسائل اجتناب ناپذیر را آن سان که باید و شاید، نکاویده اند. همچنین آیت شناسی گونه های حکومت و کشورداری، به شیوه ای واقع بینانه و بی طرفانه در دستور کار بوده است”. کتاب با مباحثی از این قبیل تدوین شده است: “شاه استوره ای (فلسفه پادشاهی و نقش استوره ها)”، “آیین های شاهانه (آداب و تشریفات حکومتی)”، “شاه و شهریاری (شیوه های کشورداری)”، “فره ی کیانی (شرط لازم برای پادشاهی)”، “شاه و موبد (موازنه قدرت میان دین و دولت)”، “شاه و سپهبد (پرهیز سپاه از سیاست)”، “شاه و شهبانو (سازندگی زنان همپای مردان)”، “شاه و شاهزاده (آمادگی برای رسیدن به فرمانروایی)” و “شاه و مردم (چالش های رابطه دو جانبه)”.