کاروان رسیده است و داستان های دیگر از نویسندگان آسیای غربی و مرکزی

آسیا، پهناورترین قاره، در حد خطه ها و کشورهایی که دربر می گیرد، تمدن ها و فرهنگ های متنوعی را نیز در خود جای می دهد. گرچه در میان این خطه ها، کشورهایی با نام های نوظهور روی نموده اند، به رغم دور افتادن یا دور گردانده شدن از دامان مادری، درمورد دیرپایی فرهنگ شان هیچ گونه جای تردیدی باقی نیست. در داستان های گردآورده شده در این دفتر که از نویسندگان هفت کشور: آذربایجان (جمهوری)، ارمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان، قزاقستان و گرجستان هستند، تنوع موضوع ها و شیوه نگرش به جهان و زندگی، به رغم زمان خلق آن ها و سایه ای که فرهنگ غالب رسیده از بیرون، می بایست بر آثار آن دوران بیافکند، خود را می نمایاند. و در برخی از آنها، هرچند یادگار دوران سلطه فکری ایدئولوژی خاصی هستند، جلوه هایی از فرهنگ غالب رسوب کرده از دیرزمان به خوبی حس می شود. در نمونه هایی از آثار دوران آزادزیستی کشوری چون ارمنستان که در دسترس قرار گیرند، موضوع هایی که رنگی از زندگی آن دوران و احساسی شخصی و عاطفی دارند یافت می شوند. ولی در دوران بعد، وقتی هم که نویسنده به «من» روی می آورد، ناگزیر است در لابه لای اثرش گریزی ولو پنهانی به ایده ئولوژی بزند و یا در پایان نتیجه ای دلخواه قدرت مسلط بگیرد.