به هوای دزدیدن اسب ها

رمان به هوای دزدیدن اسب ها نوشته ی پر پترسون(1952) یکی از مهم ترین رمان های ادبیات نروژ در چند سال گذشته محسوب می شود. رمانی که در سال 2007برای نویسنده اش جایزه ی معتبر ((ایمپک دوبلین)) را به ارمغان آورد و او را یک شبه مشهور کرد. پترسون این رمان را در سال 2003 نوشت. داستانی از عمق سرمای نروژ. روایت از زندگی مردی در آستانه ی کهن سالی آغاز می شود که در اعماق جنگل های نروژ همراه سگش تنها در کلبه ای چوبی زندگی می کند. شادکام از این تنهایی و دوری از مردم خشمگین. حادثه ای کوچک در همسایگی اش داستان را می برد به پنجاه و اندی سال عقب. به کودکی قهرمان پترسون و روایت آن چه بر او گذشته تا به این زندگی رسیده است. رمانی داستان گو و به شدت مملو از خرده روایت . اثری که در آن جغرافیای اسکاندیناوی، تاملات فلسفی و گسست های عمیق شخصی و اجتماعی، انسانی ساخته که می خواهد دور از همه چیز باشد. یکی از دلایل شهرت جهانی این کتاب به همین ایده ی مهم باز می گردد که نویسنده مطرح می کند : آیا می توان تنهایی را ستایش کرد؟ یا در نهایت تنها گذارده خواهیم شد ؟