در مجاورت جهان عبدالجبار کاکایی

راستی بهار
غیر آب دانه­ها
رویش جوانه­ها
برق نرده­ها و پرده­ها و خانه­ها
حرف تازه­ای نداشت…
گرد و خاک اولیم غبار عید
یروی کفش­های تازه­ام نشست
گوشه؛ اتاق باز
تار عنکبوت بست
من نشسته­ام هنوز
روی صندلی کنار پنجره
گوشه حیاط، دست روی دست… .