انجمن ستارگان شمال

شهر مانند همیشه شلوغ و پر هیاهو بود. دودی غلیظ بر فراز برج ها و آسمان خراش ها به حکمرانی می کرد و پیاده روها جای سوزن انداختن نداشت. نخستین باری بود که به تنهایی پا به پایتخت می گذاشت و احساس نگرانی در چهره ی رنگ پریده اش به وضوح دیده می شد. خود را از میان هیاهو بیرون کشید و به خیابان رساند. تاکسی های صف کشیده، نظرش را جلب کرد. با دیدن راننده ها که هر یک در تلاش بودند او را به سمت اتومبیل خود هدایت کنند، نفس عمیقی کشید و به سمت یکی از تاکسی ها حرکت کرد.