سید دلبر، چلچراغ، سرمه و دیوان تئاترال: چهار نمایش نامه

نمایش از یک غریزه نشئت می گیرد. غریزه ی نمایش یک غریزه ی عام است و تماشاگر و نمایشگر در این غریزه مشترک اند. ولی جدا از این غریزه ی عام، هر اثر نمایشی درست در همان لحظه ای که نطفه ی هستی اش شکل می گیرد صاحب غرایزی می شود که مجموع شان هستی آن نمایش را معنا می کند، که مجموع شان رمز و راز موجودیت آن نمایش را به جریان می اندازد.