رگ و ریشه

اینجا خبری از فیلسوف ها نبود، هیچ دانشمند سالخورده ای نبود که از اعماق تجربه زندگی حرف بزند. فقط چندتا پیرمرد بودند که داشتند وقت می گذراندند و منتظر بودند زمان جلو برود. پدرم یکی از آن ها بود. برای من غافلگیرکننده بود. تا او را کنار همپالکی هایش ندیده بودم، هیچ وقت فکر نمی کردم این جوری باشد. حالا از پیرمردهای بغل دستش هم پیرتر به نظر می رسید…