تو را به اندازه ی تنهایی خویش ساخته ام (گزینه اشعار)

ما دو تا دست در دست یکدیگرهمه جا خود را در خانه مان می پنداریمزیر درخت مهربان، زیر آسمان تیرهزیر سقف خانه ها و کنار شومینهدر خیابان خالی، در روشنای آفتابدر چشمان سرگردان جمعیتکنار عاقل و ابلهمیان پیرسالان کودکان هم.عشق را نکته ای مبهم نیستما گواه یکدیگریمعشاق خود را در خانه ی ما می پندارند.