خداحافظ، تا فردا

آن چه من با اطمینان به عنوان خاطره از آن یاد می کنم- یعنی یک لحظه، یک صحنه، یک حقیقت که در معرض یک محلول ثابت کننده قرار گرفته و در نتیجه از فراموش شدن نجات پیدا کرده- واقعا نوعی داستان سرایی است که پیوسته در ذهن ادامه دارد و اغلب با هربار تکرار تغییر می کند. از گذشته که حرف می زنیم با هر نفسی که می کشیم دروغ می گوییم.
(از متن کتاب)
آلیس مونرو، برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات، تجربه ی خود را در خوانن رمان خداحافظ، تا فردا این گونه شرح می دهد:« با خودم فکر کردم نوشتن یعنی این. فکر کردم آه، ای کاش می توانستم برگردم و تک تک چیزهایی را که نوشته ام دوباره بنویسم.»