دیوان عطار

دیوان اشعار عطار نیشابوری، دربرگیرنده قصاید، ترجیعات، فتوتنامه منظوم و غزلیات وی است. شعر عطار که با الهام از مفاهیم و داستانهای قرآن و روایات و تمثیلات و حکایات سروده شده، از نمونههای برجسته شعر عرفانی به شمار میرود. وی در مثنویهای خود، بیش تر تحت تأثیر مثنویهای سنایی است. سبک بیان عطار، ساده و طبیعی و بیان کننده آرمانها، دردها و رنجهای روحی انسانهاست. در مقدمه، منابع و مآخذ و چگونگی بهرهگیری از آن ها ذکر شده است. قدرت داستانپردازی عطار در این مقدمه، مورد بررسی قرار گرفته است.