این عکس من است

حقایق روشن این جهان از خاک اشک ها دیده می شود،پس چرا می گوییمشکل از چشم های من است؟به روشنی دیدن،بی آن که لرزه بر اندامت افتد،بی آن که روی برگردانی،عذابی الیم است،چنان که انگار چشم های بسته در فاصله ی دواینچی خورشیدباز شوند.چی میبینی آنگاه؟کابوس؟وهم؟خیال؟چی می شنوی؟تیغ برتخم چشم بریده ای از فیلمی قدیمی ست.اما حقیقت نیز هست.گواه آن،چیزی ست که تو باید تحمل کنی.از مجموعه ی شعر جهانوتو چه می دانی درد یعنی چه،سلیم باب اله اغلو میان بازی ها واسکوپوپا از این تپه هیچ یک ،دبلیو،اس،مروین