وقتی نیچه گریست

کتاب حاضر، رمانی است که آمیزه ای از واقعیت و خیال، جلوه ای از عشق، تقدیر و اراده در سده نوزدهم، و در آستانه زایش دانش روانکاوی است. «فردریش نیچه»، بزرگ ترین فیلسوف اروپا، «یوزف برویر»، از پایه گذاران روانکاوی، دانشجوی پزشکی جوانی به نام «زیگموند فروید»، همه اجزایی هستند که در ساختار رمان درهم تنیده می شوند تا حماسه فراموش نشدنی رابطه خیالی میان بیماری خارق العاده و درمانگری استثنایی را بیافرینند. در ابتدای رمان، «لو سالومه»، این زن دست نیافتنی از «برویر» می خواهد با استفاده از روش آزمایش «درمان با سخن گفتن» به یاری «نیچه» ناامید و درخطر خودکشی بشتابد. در این رمان جذاب، دو مرد برجسته و اسرارآمیز تاریخ، تا ژرفای وسواس های خویش پیش می روند و در این راه، به نیروی رهایی بخش دوستی دست می یابند.