چهره ای خالی از سکنه

پارچه را آهسته کنار کشید. صورت سیاه و کبود بود. دستمال داد به لاله. لب لاله
مثل لبه­ی گلبرگ صورتی بود. دستمال را کشید به لب­ها. خم شد و چانه­ی جسد را
بوسید. عمه به مینا هم گفت اگر می­خواهد برای بار آخر مادربزرگ را ببوسد. مینا
جلو آمد. چانه را بوسید. گونه­هایش سرخ شد. عباس عکس گرفت. می­گذاشت در
گروه خانوادگی. بقیه خم شده بودند جلو که ببینند. در را باز و بسته می­کردند تا
گرم نشود. اگر گرم می­شد خطرناک بود. عمو گفته بود می­ترکد.