سفر سورین به تاریکی

لپین جایی گفته بود: (پراگ همیشه عمیق ترین تجربه من خواهد ماند. کشمکش ها، رازها، و زیبایی مسخ کننده اش همواره الهام بخش خیال شاعرانه من بوده است.) همین شهر دیوارهای تیره و بی قراری های ملال آور است که پس زمینه سرگذشت شور بختی سورین را شکل می دهد، آنگاه که در جستجوی معنای ناب زندگی در تاریکی میخانه ها و دامان روسپی ها به ورطه خودویرانگی سقوط می کند. تصویری که لپین از پراگ معلق میان ارزش های قدیم و هجوم دنیای مدرن رسم می کند، رمان سفر سورین به تاریکی را شایسته تحسین جهانی کرده است.خواندن این کتاب به همه آنهایی توصیه می شود که مکاشفه کشمکش میان خیر و شر و چگونگی زوال روحی انسان در قالب کلام شاعرانه نویسنده ای مسلط بر واژه و زبان برایشان جذاب است.