رویای فالاچی

«رؤیای فالاچی»، داستان انسان های سرگشته ای است که بلاتکلیف و مردد در شاهراه های زندگی ایستاده اند و با علامت سؤال بزرگی در مورد کیستی و چیستی خود و کسانی که دوست می دادند، مواجه شده اند. این رمان با راوی سوم شخص از منظر دو دانشجوی ارتباطات «امیرمسعود» و «هاله» روایت می شود. راوی کنجکاوانه مانند لنز دوربین به کنش ها، واکنش ها و کشش های آن دو خیره می شود. خیرگی که امیرمسعود و هاله در سراسر داستان آن را روی جسم و ذهن خود حس می کنند؛ چراکه در عصری زندگی می کنند که خیره نگریستن به واقعیت های قطعیت ناپذیر، لذتی سادیستی به همراه دارد … .