الیزابت اول: ملکه انگلستان از خاندان تودور

«رنسانس» جنبشی فرهنگی بود که در اوایل قرن چهاردهم در ایتالیا شروع شد. واژة رنسانس از واژه ای لاتین به معنی «تولد دوباره» اقتباس شده است . طی این دوران ، توجه به هنر و ادبیات و علوم و اکتشافات جهانی و پیشرفت در آنها در اروپا دوباره جان گرفت. مردم با واکنش علیه فرهنگ کلیسایی قرون وسطا، ارزش های تازه تری را در جهان انسانی یافتند. حدود قرن هفدهم که دوران رنسانس به پایان رسید، تصور مردم از جهان کاملاً عوض شده بود. الیزابت اول در اوج دورة رنسانس در قرن شانزدهم ملکة انگلستان بود. دورة سلطنت 45 سالة او که اغلب «دوران طلایی» خوانده می شود، دورانی همراه با دستاوردهای بزرگ و شکوهی خیره کننده بود. او در دوران سلطنتش نزاع های مذهبی را از میان برد و نیروی دریایی انگلستان را تقویت کرد تا ناوگان قدرتمند اسپانیا را شکست دهد. دربار او کانونی برای دانشمندان ، نویسندگان و موسیقیدانان بود. الیزابت اول تجسم دورة رنسانس بود و تحولی برگشت ناپذیر در انگلستان پدید آورد.