سوژه،استیلا و قدرت در نگاه هورکهایمر،مارکوزه،هابرماس و فوکو به بررسی مقایسه ای این چهار فیلسوف در مورد سوبژکتیویته و رابطه ی آن با قدرت می پردازد.از یک سو،قدرت مقوله ای تلقی می شود که صرفا از طریق سرکوب سوبژکتیویته عمل می کند و قدرت نهایتا سوبژکتیویته را خرد و نابود می کند و در نتیجه،رهایی و آزادی سوژه به معنای فروپاشی و محو قدرت است.چنین مفهومی از قدرت با انگاره ی استیلا تعریف می شود.در مقابل،فوکو تصویر کاملا متفاوتی از قدرت ارائه می دهد که نه با سرکوب سوبژکتیویته،بلکه با ارتقاء، پرورش و بارور کردن آن عمل می کند.پیتر میلر(استاد فلسفه ی سیاسی)در بخش اول کتاب،آثار سه اندیشمند بزرگ مکتب فرانکفورت را در این باره بررسی می کند و در بخش دوم کتاب به آثار مهم فوکو می پردازد.