سیاست در همه جا هست. هیچ گونه راه گریزی به سمت هنر و اندیشه محض نیست. تئوری فوق مادی و بی طرفانه مفهومی ندارد. روشنفکران متعلق به زبان خود هستند. آنان که با اظهارات سیاسی دور هم جمع شده اند و این بیانات و اظهارات در اطلاعات و ارتباطات صنعتی تجسم یافته، این توانایی را دارند که در برابر فساد افکار، داستان سرایی های رسمی و مشروعیت بخشیدن به قدرت که به کمک رسانه ها، به حیات خود ادامه می دهد، مقاومت کنند.