تونل

مجموعه داستان (تونل)حکایت از سبک و سیاق نویسنده ای دارد که شخصیت هایش را در موقعیت هایی رازناک به تصویر می کشد و مخاطب را با لایه های دیگری از زندگی روزمره آشنا می کند.توجه به زبانی ساده و روان از مهم ترین ویژگی های این نویسنده است و این مهم در داستان های تونل به اوج می رسد. هنر او در هم آمیزی استادانه ی واقعیت و خیال است. خودش می گوید: (تخیلی به کمک واقعیت می آید تا نویسنده بگوید این روزگار آن چیزی نیست که او باید جریمه ی به دنیا آمدن آن را بابتش بپردازد. یا می خواهد بزند زیر همه چیز و بگوید این دنیا پوچ بیهوده است. شاید هم در لابه لای دنیایی که سگ صاحبش را نمی شناسد بارقه هایی از امید ببیند. یا در همین سناریوی وحشت چیزهایی پیدا کند که مایه ی دلگرمی باشد.)تا از در تو رفتم، دلم هری ریخت. مرغی دریایی از میان در کم عرض محل دیده بانی گر زد و رفت. از صدای ناگهانی بال زدنش حسابی ترسیده بودم. یک دقیقه ای همان جا ایستادم و به صدای امواج گوش دادم تا تپش قلبم کمی آرام گرفت. کورمال به طرف راست اتاق رفتم، دست بر حروف لاتین سنگ قبر زن ناشناس نشستم. انگار پیش تر فراموشش کرده باشم، زخم دستم شروع به سوزش کرد. باید دست به کار می شدم و چند عکس در نور فلش از سنگ قبر می گرفتم و می رفتم. امیدوار بودم کسی نور فلش دوربین را از بیرون نبیند که کنجکاوی اش گل کند بلند شود و بیاید تا ببیند در ساعت تعطیلی قلعه چه کسی این جاست. دوربین کوچکم را از توی جیب پیراهنم در آوردم. هراسان به ورود کسی چشم دوختم که تا می آمد توی اتاق نصفه عمرم می کرد. بیشتر ترسم هم از این بود که نمی توانستم حدس بزنم کیست. کلمه ی روح که از ذهنم گذشت بیشتر ترساندم.