شهرزاد چاه

کتاب حاضر، داستانی است که خط سیر و فضای جدیدی دارد. نویسنده با قرار دادن شخصیت های اصلی داستان در فضایی نو توانسته است ارتباط منطقی را با خواننده اش برقرار کند و بر او اثر بگذارد. نویسنده این داستان را با پرداخت مناسب شخصیت ها و توصیف عمیق ترین احساسات نگاشته است. در داستان می خوانیم: «صبح، عوض این که بایستم روی چهارپایه، رفتم لب حوض و دست و صورتم را شستم. شیر روی ستون سنگی را سفت بستم، حال خوشی داشتم».