دیدن

صور می دمند و بهار دمیده…
من به سیاهی پوستم کمی بد کردم که بوسه پذیرفتم
و به مویم که اسبها به زبان،به لیس،یکسو کرده اند
به اتاقم که دری دارد
چه عالی ست اتاقی که دری دارد
دری که میتوان گشود و شنید که صور می دمند
و اکنون باد،ارزان در،میاید و موی مرا به سوی دگر می خواباند
متاسفم اسبها
از آن نگاه از آن زبان ساکت سرخ مودب
و این دری ست که باد به هم نمی وزند،همیشه باز میکند…