اسطوره آب، چیستی پری و چراغ برات و واکاوی آن با آیین سیاوشان

زمین نفس تنگ و کوچک است.اما برای میرنده ی سخنگو و تخیل پناه، چندان پیش پا دیده نشده است.نکته آن که، به ویژه در چشمه گان آب و آتش، خاک و باد و…انگاره های کهن الگو (با نماد و تمثیل، استعاره و …) غمز و رمز بیشتری نشان داده تاست.چنانکه از برون و درون همین (بود و نبود) است که آیین و اسطوره، افسانه و حماسه، و جز آن- دامن گستر آن کشتی است که از جمله، با پنداشت و باورهای جدلی آور که ذاتی و زمان و زبان و جغرافیای زمین مادر و آسمان پدر است، هزارتویی را نبض و نفس داده که واژه ی فرهنگ و تمدن را نیز معنا پذیر کرده است.به دیگر گفت (بیان)، انسان ابزار در گذر از هزاره ها و تبناکی نسبت به زندگی و مرگ، ناممکن را به ممکن، و وجه شناخت داده است.پژوهش پیش چشم (میدانی و کتابخانه ای) برگی چند از جهان فرهنگ ایرانی است، که در اکنون خود (ماهم) رقمی از آن دیده می شویم.