مثل پر

نگاه سودا به روی همان جمله ماند …
خیره به تک تک کلمه هایش…
قطرات عرق روی سر و صورتش نشستند…
بدنش گر گرفت…چشم هایش پر شدند…
خالی شدند…
خطی خیس روی گونه اش راه باز کرد…
آخر خط قطره شد و روی کاغذ افتاد…
روی جمله آیدا شدم… آیدا لغزنده شد…
کش آمد…
سودابه دست روی جوهر روان شده کشید…
آیدا ویران شد…