نصرت رحمانی: مجموعه اشعار

من شعرهای شما را بارها در مطبوعات این شهر خوانده ام. اول دفعه قطعه «شب تاب» را که برای من خواندید، من نسبت به احساسات لطیف شما تحریک شدم.
آن چیزهایی که در زندگی هست و در شعر دیگران سایه ای از خود نشان می دهد، در شعر شما بی پرده اند. اگر این جرات را دیگران نپسندند برای شما عیب نیست…
(بخشی از متن کتاب)