ناخوانده

وزی که مثل هر دختر دیگری با خرید یک دفترچه ی خاطرات به این می اندیشیدم که ممکن است با تحریر خاطرات شیرین و دلچسب روزمره روزی در آینده از خواندن و مرور آن لذت ببرم، هرگز فکر نکرده بودم که درست در اولین روزهای نگارش خاطرات روزانه با چنین احساسات تلخ و ملال آوری از خاطره نویسی سرخورده و شرمگین شوم! به نظر می رسد هیچ زیبایی برای به ثبت رسیدن و خاطره شدن باقی نمانده است! خودم هم مانده ام که با این شتاب چگونه روبه افول می روم!