اسب های پشت پنجره

پیک: راستش یه کم خنده داره… منم نمی دونم باید در این مورد چی فکر کنم… پسرتون مثل جریان هوا بی رنگ بود. می شه گفت بخار شد و توی فضا گم شد… زیر فشار درد انقدر کِز کرد که دیگه تنها یه نقطه شد، یه نقطه ای که ناپدید شد… و من بهتون اطمینان می دم که از این لحاظ نشون داد سرباز نمونه ایه…
هیچ وقت فکر کردین چه قدر دنیای ما دنیای پاکیزه ای می شد اگه هیچ سربازی جسدش رو پشت سرش نمی ذاشت؟