خلع شدگان

خلع شدگان داستانی است علمی_تخیلی، یا دست کم در ظاهر چنین بر می آید؛ اما رویه ی نخست آن را که کنار بزنیم، با کندو کاو شگفت انگیز پرسش روبه رو میشویم که از قرن نوزدهم به بعد سرنوشت انسان را رقم زده: چگونه ای می توان جامعه ای آرمانی ساخت که نه از فقرو ستم در آن خبری باشد، نه از سرکوب سیاسی حکومت های توتالیتر.داستان در روایتی مجذوب کننده به این جدال فکری در دو قرن اخیر تجسمی روایی می بخشد: سه مجمع کیهانی، اوراس مظهر زمین که نظام سرمایه داری در آن حاکم است، توو نماد مردمی که هشت قرن قبل دست به انقلاب سوسیالیستی زدند ولی به ساختار متمرکز دولت رسیدند، و آنارس نماد جامعه ی آنا شیستی که صدو پنجاه سال قبل در اقدام انقلابیونی بر پا شد که هم از اوراس بیزار بودند و هم از توو، و در کهکشانی دور دست سیاره ی خود را ساختند با نوعی برابری همگانی در جنبه های گوناگون زندگی. در این تعارض سرنوشت بشر درمانده از فقرو نابرابری سرمایه داری، سرکوب سیاسی دولت توتالیتر کمونیستی و آیِنده ای که در آن آزادی سر ستیز با برابری نداشته باشد به روایت کشیده می شود.