فرشته تاریخ

در جایی از نمایش والتر بنیامین رو به ما خواهد کرد و خواهد گفت: «من شاید همون خاطره ای هستم که الان در لحظه خطر روشن می شه… و اینکه شما چطور در اکنونِ خودتون تصویر من رو که جرقه زنان ظاهر می شه به چنگ می آرید… » و با همین گفتار خود را پیوند می زند به کل تاریخ ستمدیده، پس همان گونه که “فرشته نو”ی پل کِله در تفسیر بنیامین بدل شده بود به شاهدی برای اعصار ظلمانی، اکنون نیز خود تمثیلی می شود از همان “فرشته تاریخ” که از همان منظر به اکنونِ پرخطرِ ما چشم دوخته است.