نهج البلاغه

آن کس را می ستایم که ستایش گویندگان، تا آخرین حد مبالغه، وصف کمالش را کفایت نکند وروزی خوران از شمردن نعمت بی پایانش عاجز باشند؛ و هرچه بکوشند یک از هزار آن را سپاس نتوانند!
…