ماه در استکانت افتاد

ستاره غره باغ نژاد،تیر ماه 1359،کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی است.زبان شاعرانه و در عین حال ساده داستان های او چشم انداز تازه ای را در مقابل خواننده باز می کند.«ماه در استکانت افتاد» بزرگی روح انسان را در وجود مهربان مادربزرگی صبور به تصویر می کشد . داستان سفر این روح را در نسل های مختلف باز می خواند.با چشم هایی حساس و قدرتمند انسانها،حیوانات و گیاهان را لمس می کند و صدای بیم و امید،خشم و بخشش و عشق و نفرت را از درون اسرار آمیزشان می شنود.دوتایی لبه تختش نشسته ایم و به آسمان چشم دوخته ایم.ما به ماهو او به ما نگاه می کند.لب و دهان ندارد.بدون چشم و ابرو فقط یک قلب بزرگ سپید است.انگار گلوله های نوری که درونمان داریم،شب که می شود،از بدن هایمان بیرون می آیند، با هم یکی می شوند و از پنجره مامانی به آسمان پرواز می کنند. شاید برای همین است که آن قدر دوستش داریم.