قربانگاه سهراب

قالیچه را از کنار فرمان برداشتم و گذاشتم روی زانوان خودم که روی صندلی عقب نشسته بودم،پدر گفت:
«آره،مراقبش باش»
گفتم:«قالیچه خودم»
پدر گفت:«آره،یکم شبیه»
گفتم:«شبیه نه،خودشه»
پدر غش غش خندید.کاوسی که کنارش نشسته بود،گفت:
«فعلا قالیچه سه تا خاطر خواه داره»
پدر گفت:«شوهر اصلی اش،هاینه است»
گفتم:«شوهرش منم»
کاوسی قهقه زد و گفت:«عجب حکایتی!»