در انتظار گودو

مکان این نمایش نامه “ساموئل بکت “ناکجا آبادی است خشک و بی برکه فقط یک درخت در آن به چشم می خورد .زمان نمایش نیز دم دمای زوال خورشید است . شخصیت های نمایش دو آواره خانه به دوش هستند که منتظرند شخصی به نام “گودو ” از راه برسد و آنها را از وضع فلاکت بار ـ که همانا انتظار است ـ نجات دهد .این دو انسان در به در گویا مظهر کل بشریت اند .هر دو هم زار و درمانده اند هم نیرومند و پر جنب و جوش، هم بزدل و ترسو هم جسور و متهور، گاه با یک دیگر قهرند و گاه آشتی .اما همه این ها گویی مشغولیتی است تا زندگی شان بگذرد …