عصر آوانگارد در نیمة قرن نوزدهم با رئالیسم آغاز شد و در سال های پر کار قرن بیستم به کوبیسم و اکسپراسیونیسم رسید و در آغاز دهه هشتاد با هنر پاپ خاتمه یافت. این سیر بزرگ هنری یک نمود و تجلی تاریخی بود که بیش از یکصد سال، ریشه های هنر را آبیاری کرد. این خیزش، بیشترین تأثیر را بر درام، سینما و نقاشی بر جای نهاد و در این میان، سهم بزرگ تر از آنِ نقاشان بود. کتاب حاضر، مجموعه ای است از نقدها و مقالات نگارنده درباره نقاشان آوانگارد و آثار آنان که از آن جمله می توان این موارد را برشمرد: تجدید حیات «ترنر»؛ نیو ـ امپرسیونیسم؛ آلمانی ها و دیگر اهالی شمال؛ دبستان پاریس؛ مصایب «آلفرد ماوره»؛ «هوفمان» در پرسپکتیو؛ ماتا: شیوه، علیه اندیشه و ظهور مجدد نقاشی «دست ساز».