گروهی با قرار دادن امنیت ملی و اجتماعی در صدر اولویت های حکومت، توسل به هر شیوه ای – حتی توسل به درجات مختلف خشونت- را برای دستیابی به اطلاعات حساس روا می دارند. برخی دیگر حوزه ی عمل بازجویان را به قانون و اصول اخلاقی محدود می کنند و بر این باورند که حتی در دشوارترین شرایط نیز عمل بازجویان را بر اساس فرضیاتی درباره ی حقوق و وظایف متقابل فرد و جامعه بنا کرده اند. مایکل اسکرکر در این کتاب به جنبه های مختلف این مسئله بحث انگیز می پردازد و آن را از چشم فیلسوفان و حقوق دانان می نگرد. او می کوشد با ارائه مثال هایی از پرونده های واقعی مسائلی همچون حق برخورداری از حریم خصوصی و حق سکوت در برابر پرسش های بازجو، حقوق متهمان و محکومان، حقوق افراد مشکوک به فعالیت های تروریستی و جاسوسی، حقوق زندانیان جنگی و اسرا، ریشه های تاریخی شکنجه و تردیدهایی که درباره ی میزان کارآیی بازجویی های خشونت آمیز وجود دارد، و مواردی از این دست را بررسی کند.