نورگیر

هر آدمی انگیزه های خوب برای خودش جور می کنه. می گن معلومه داره این کارو می کنه دیگه تا حالا تو ایست اند کار می کرد. این کارم برای این کرد که راضی نبود. این کارو به خاطر ضعف خودش کرد. یه مرد تو زندگیش کم داشت. اگه یه مرد داشت این کارو نمی کرد. فکر نمی کنین به مردا اصلا علاقه ای نداره؟ باید زن داغونی باشه، باید عین این زنای آمازونی باشه، باید خیلی تو دیوار باشه که رفته همچین جایی داره کار می کنه… خب من میگم چه اهمیتی داره چرا دارم این کارو می کنم؟ چرا اصلا آدم باید بره به کسی کمک کنه؟ دلیل اصلا تو درجه اول اهمیت نیست. از این سفسطه خسته شدم. از این آدم دست راستی ها خسته شدم. خودشون دست به سیاه سفید نمی زنن. با رضایت تموم تو بانکا و اداره ها کارمندی می کنن. می شینن تو مجلس و تو روزنامه ها فضل می فروشن، انگیزه های ما رو رد می کنن و قضاوتمون رو زیر سوال می برن. و چرا؟ چون لازمه با زیر پا گذاشتن آدمایی که از تو شرایط سخت تری ازشون کار می کنن حس خوبی بکنن.بریده ای از نمایشنامه