نامه های اکبر رادی

ابتدا شرمنده ام که این مثنوی اندکی به تاخیر افتاده است. اگر در سال های عمر را به پله های یک پلکان تشبیه کنم، آرزو می کردم کاش دو برابر سنی را که امروز دارم، میداشتم، زیرا در آسمان به پله پنجاه و دوم رسیده بودم و البته به شما که روی آن پله های بالایی نشسته اید، نزدیک تر بودم. دلم خیلی می خواست که یکبار هم شده شما را از نزدیکتر زیارت کنم… .
درباره این کتاب بیشتر بخوانید