لیلا

فریدون زعیم اوغلو، متولد ترکیه ، در سال 1965 در یک سالگی، به همراه والدینش به آلمان مهاجرت کرد. داستان ها و نمایشنامه های او جوایز ادبی معتبری برایش به ارمفان آورده اند. در رمان لیلا به زادگاهش نظر انداخته است، شهرستانی در منطقه ی آناتولی در دهه ی پنجاه میلادی، رمان روایت بخشی از زندگی لیلا، کوچک ترین فرزند خانواده ای با پنج فرزند دختر و پسر، از دوران کودکی تا چند سال پس از ازدواج و نهایتا مهاجرتش به آلمان است. رمان در واقع سرگذشت واقعی مادر نویسنده است. پدر خانواده مظهر پدرسالاری است و مادر در تمام عمر در سکوت و تسلیم فرو می رود. رمان کوچ خانواده به استانبول و دل سپردن لیلا و ازدواجش را روایت می کند-لیلایی که دشواری دوران کودکی و بلوغش یک آرزو در دلش نشانده است: می خواهد از این جهان بگریزد.
در رمان لیلا، علاوه بر سرگذشت این خانواده، فضای فرهنگی حاکم بر ترکیه ی دهه های پنجاه و شصت میلادی و وضعیت سخت اقتصادی آن دوران نیز روایت شده است؛ وضعیتی که به مهاجرت گسترده ی اتباع ترکیه به عنوان کارگر ساده به آلمان انجامید.
مطبوعات معتبر آلمان این رمان را ستودند؛ از جمله فرانکفورتر آلگه ماینه تسایتونگ این رمان را «کتابی زیباریال یگانه و بزرگ» و زودویچه تسایتونگ نویسنده را «کاشف بزرگ زبان و دنیای زبان» وصف کردند. و تاگس آنتسایگر خواندن این کتاب را ضرورتی دانسته که نمی توان از زیر بار آن شانه خالی کرد.