مرگ و مرگ کینکاس

کینکاس، کارمند شریف اداره دارایی، ده سال پیش، از کار و خانه و خانواده گریخته و ولگردی پیشه کرده است. روزی که می میرد، به جز خانواده بی وفایش، هیچ کس از در و همسایه و دوست و رفیق، مرگ او را باور نمی کند: «ملوان پیر قسم خورده در گوشه خانه و در بستر نمیرد.» از این رو، شب خاکسپاری اش سر از تابوت برمی دارد و تا صبح با رفقا در همان خیابان های همیشگی ول می گردد تا فردا…