زندگان: مجموعه داستان

«تو خوشبختی؟»
با حالتی سوالی تر نیم رخش را سمت
م می آورد و میگوید:«تو فک میکنی
خوشبختی؟»پلک نمیزند؛لحن همیشه نرم اش
حالا خشک تر شده وتوی صدای مخملی اش ترس افتاده،مینشیند توی صورتم.
آن شب بعد از مدتها او را میدیدم،آمده بود تا
در انتظار ان شب برفی جنجالی در من بیندازد،تلاطمی که
به آهستگی در جانم نفوذ میکرد تا من هم با او خود را دست این طوفان بسپرم ،آمده بود تا از رازهای ناپیدا اما بزرگ تنهایی بزرگتری
بگذارد؛با همان لبخندی که وقتی توی صورتش می نشست دیگر نمیتوانست
جمع اش کند و هرچه تلاشش بیشتر میشد،هیجان چهره اش هم بالا میزد.
«خوشبختی؟»
آدم ها سال ها به سوالی ساده فکر میکنند و پاسخ های بسیاری میابند؛برای فهمیدن این پاشخ ها دوباره از خودشان سوال میپرسند.سوال پیچیده تری که جواب شان را قبلا پیدا کرده اند و پاسخ ها و پرسش های قبلی را باز هم فراموش میکنند